Avrupa kupası maçında kendi evinde yenilmekten ziyade dişe diş mücadele verememek, sahada savaşmamak , tel tel dökülmek açıkçası bize hiç yakışmadı. Maçın henüz ilk dakikalarında tam saha pres yapmamız ve kaleyi yoklayan pozisyonlar yakaladıkça, özellikle burak’ ın şutu ve kalecinin topu çıkarması sonrasında kafamdan acaba mı? Diye geçirmeye başlamışken bir anda ibre tersine dönerek, silkinen rakibimiz atakları ile kalemizi yoklamaya başladı. İlk önemli pozisyonlarında kalemizde golü gördük ve sonrasında ikinci gol. Olcan’ ın jeneriklik golü sonrasında durumun 2-1’ e gelmesi acaba bir geri dönüş olur mu diye düşünmemize sebep olsa da bu durum düşünceden öteye geçemedi.
Burak’ ı mutlaka birileri karşısına alıp adam akıllı konuşmalı ve futbolun kişisel bir oyun olmadığını ve başarının kollektif futbol’ dan ve yardımlaşmadan geldiğini iyice zihnine yerleştirmeli. Bencil ve egoist tavırlar bir futbolcu için her zaman tehlikeli olmuştur. Kariyerinin zirvesinde olan bir futbolcuya bunlar mutlaka empoze edilmeli ve acilen önlem alınmalı.
Bitsin de gidelim edasıyla oynayan defansımız, hücuma kalkmayı beceremeyen orta sahamız bir kez daha bu kadronun yoğun maç programını kaldıramayacağını göstermiş oldu. Colman’ ın sahada gezinmesine, ataklarda çok yavaş ve pasif kalmasına şaşırmadım. Çünkü senelerdir aynı colman’ ı seyrediyoruz. Artık bunun düzeleceğini umut etmek hayalperestlikten başka bir şey değildir. İşin özü takımımız kötü. İleriye dönük olarak güzel günlerin ışığını vermemekte.
Olcan ise sahada ayakta kalan ve mücadeleyi bırakmayan tek futbolcuydu, tıpkı geçen maçlarda olduğu gibi. Sonuç olarak iyi futbol oynamaya başlasak bile Trabzon ruhunu sahaya yansıtamadıktan sonra sonuç gene hüsran olacaktır. Kötü futbol, kötü skor.
Hollanda’ da ki rövanş için bir ışık gözüküyor mu diye sorarsanız bu durumda çok zor diyebilirim. Ama sürekli kullandığımız bir terimi de söylemeden geçemeyeceğim.
Çıkmadık candan umut kesilmez… Hayat biter umut bitmez…
Biz tarih yazmaya alışkın bir takımız ve kim bilir gene bir tarih yazmanın arifesindeyizdir. Ne dersiniz dostlar bir tarih daha yazabilirmiyiz?
Trabzon ruhu gelirse destan bile yazarız…
Yorumlar