En baştan Trabzonspor’un sıkıntısını yazayım da sonucun ne olması bir gerçeği değiştirmez.
Trabzonspor’da maalesef gol vuruşunu yapmayı bilen yok. Maça geçersek, Trabzonspor sahaya yayılışı ile “oynasam da oynamasam da maçın hakimi benim” diyor.
Hatta kalesinde yaşadığı pozisyonları bile Trabzonsporlu futbolcular kendi hatalarından görüyorlar. İlk yarıda oynanan futbol, sporseverleri olduğu gibi Trabzonsporlular’a da pek keyif vermedi. Çok şey beklenen Volkan Şen, açıktan pek top getirmedi. Burak, Halil, Volkan ve Adrian ilk yarı boyunca bir türlü rakip saha içine taşıyamayınca koskoca 45 dakika Trabzonspor’un futbol adına ortaya bir şey koymaması ama hakem Yunus Yıldırım denen arkadaşın akıllara zarar veren penaltıyı vermemesiyle bitti.
Eskişehir ikinci yarıya daha dengeli başladı. Biraz daha ileriye çıktı. Bu Trabzonspor’un işine yaradı. Oynanan futbol, gol gelirse karambolden geleceğini belli etti. Nitekim Burak böyle bir karambolden 55. dakikada Trabzon’u öne geçirdi. Aynı Burak, o golün verdiği rahatla biraz da bencil davranarak, inanılmaz bir şutla takımının ve kendisinin 2. golünü attı.
Karşılaşma boyunca görüntü şuydu; büyük olduğunu bilen oynamak isteyen, istekli, galip gelmek için varını yokunu ortaya koyan ama dengeyi oturtamayan bir görünteydi.
2-0 önde olmanın rahatlığını son dakikalara doğru taşıyan Trabzonspor, artık 3 puanı korumaya çalıştı. Geriye yaslandı, Eskişhirspor topa sahip olan taraftı. Uzun atılan toplarla Burak Yılmaz’ı hareketlendirmeye çalıştı. Zaten o dakikadan sonra yapılması gereken en iyi taktiğin bunun olmasıydı.
Trabzonspor taraftarının biraz daha sabretmesi gerekir. Çünkü takım kabuk değiştiriyor. Düşünün, 82 puanlan inanılmaz bir mücadele gösteren takımdan Egemen, Selçuk, Umut, Jaja, Yattara, Engin ve Ceyhun gitti. Adrian, Celutska, Cech, Sapara, Vittek, Henrique, Halil Altıntop ve Volkan geldi. Bunların bir uyum süreci yaşaması gerekir. Gelenler esasında gidenlerden daha iyi değil. Ama her şeye rağmen iyi takım olma yolunda Trabzonspor. O yüzden puan alıp, kötü futbol oynayan Trabzonspor’a taraftar olarak sabretmek gerekir.
Yani Trabzonspor’un mazareti var.
En baştan Trabzonspor’un sıkıntısını yazayım da sonucun ne olması bir gerçeği değiştirmez.
Trabzonspor’da maalesef gol vuruşunu yapmayı bilen yok. Maça geçersek, Trabzonspor sahaya yayılışı ile “oynasam da oynamasam da maçın hakimi benim” diyor.
Hatta kalesinde yaşadığı pozisyonları bile Trabzonsporlu futbolcular kendi hatalarından görüyorlar. İlk yarıda oynanan futbol, sporseverleri olduğu gibi Trabzonsporlular’a da pek keyif vermedi. Çok şey beklenen Volkan Şen, açıktan pek top getirmedi. Burak, Halil, Volkan ve Adrian ilk yarı boyunca bir türlü rakip saha içine taşıyamayınca koskoca 45 dakika Trabzonspor’un futbol adına ortaya bir şey koymaması ama hakem Yunus Yıldırım denen arkadaşın akıllara zarar veren penaltıyı vermemesiyle bitti.
Eskişehir ikinci yarıya daha dengeli başladı. Biraz daha ileriye çıktı. Bu Trabzonspor’un işine yaradı. Oynanan futbol, gol gelirse karambolden geleceğini belli etti. Nitekim Burak böyle bir karambolden 55. dakikada Trabzon’u öne geçirdi. Aynı Burak, o golün verdiği rahatla biraz da bencil davranarak, inanılmaz bir şutla takımının ve kendisinin 2. golünü attı.
Karşılaşma boyunca görüntü şuydu; büyük olduğunu bilen oynamak isteyen, istekli, galip gelmek için varını yokunu ortaya koyan ama dengeyi oturtamayan bir görünteydi.
2-0 önde olmanın rahatlığını son dakikalara doğru taşıyan Trabzonspor, artık 3 puanı korumaya çalıştı. Geriye yaslandı, Eskişhirspor topa sahip olan taraftı. Uzun atılan toplarla Burak Yılmaz’ı hareketlendirmeye çalıştı. Zaten o dakikadan sonra yapılması gereken en iyi taktiğin bunun olmasıydı.
Trabzonspor taraftarının biraz daha sabretmesi gerekir. Çünkü takım kabuk değiştiriyor. Düşünün, 82 puanlan inanılmaz bir mücadele gösteren takımdan Egemen, Selçuk, Umut, Jaja, Yattara, Engin ve Ceyhun gitti. Adrian, Celutska, Cech, Sapara, Vittek, Henrique, Halil Altıntop ve Volkan geldi. Bunların bir uyum süreci yaşaması gerekir. Gelenler esasında gidenlerden daha iyi değil. Ama her şeye rağmen iyi takım olma yolunda Trabzonspor. O yüzden puan alıp, kötü futbol oynayan Trabzonspor’a taraftar olarak sabretmek gerekir.
Yani Trabzonspor’un mazareti var.
