Hocam kızmayacaksın, darılmayacaksın, gücenmeyeceksin..
Futbolun sadece futbol olmadığı yerdesin.. Burada insanlar, takımı başka tutarlar, öyle bir yerdesin. Fenerbahçe’yi tutmak gibi, Galatasaray’ı tutmak gibi ya da ne bileyim kaşığın sapını tutmak gibi değil işte burada takım tutmak. Güneşin İstanbul’dan önce doğduğu yerdesin
Suların bordo mavi aktığı yerdesin.. Burada herkes aynı sevgilinin peşinden koşuyor hocam. O sevgili ki paylaşılamıyor.. O sevgiliyi herkes en çok seviyor. Kimse kimseden eksik kalmıyor. Şiirler ona, şarkılar ona, alıp verilen nefes ona.. Cebindeki son kuruş ona.. Zafer şarkıları ona, ağıtlar ona, övgüler ona, sitemler yakınmalar ona..
Burada herkes Trabzonspor’u günde bir defa düşünür hocam.. O da 24 saatini alır insanların.. Bu şehirde Alaaddin’in sihirli lambasını kim bulursa bulsun 3 dileğinden biri Trabzonspor’un şampiyon olmasıdır. Bu şehirde geçim sıkıntısı yok.. Bu şehirde işsizlik yok.. Bu şehirde ekonomik kriz yok.. Bu şehirde global ısınma yok.. Bu şehirde kimsenin derdi yok.. Bu şehirde herkesin derdi Trabzonspor.. İşte öyle bir yerdesin..
Bu şehirde kepenkler açılmadan gazetelerin son sayfaları okunur.. Bu şehirde doların avronun durumundan önce puan durumuna göz atılır.. Seçimler bizi bağlamaz işte ,biz Trabzonspor kongresini can kulağıyla izleriz. Trabzonspor Başkanı konuşursa ulusa sesleniş odur. Yakamızda rozet olacaksa Trabzonspor rozetidir.
Ekmek parasından önce bilet parasını denkleştiririz.. Tek pantolonla bir seneyi çıkarırız belki ama çeşit çeşit formamız olmadan olmaz.. Sakin insanlarızdır özünde ama her maçtan sonra sesimiz kısılır.. Her şeye tahammül ederiz de bir Trabzonspor’a laf diyenlere ağzının payını vermeden edemeyiz. Namusumuzdur özünde laf ettirmeyiz.. Severken hırpalarız belki, ama sevmeye doyamayız.. Sakınan göze çöp batar gerçi ya , inan gözbebeğimizdir esasında..
Burada babalar evlatlarının başını okşamaz.. Döver de söver de bağırır çağırır da bilirsin ki bu adam canını verir evladına.. Tırnağına zeval gelse içine dert olur. Öyle bir yerdir burası. Burada çocuklar mahalle maçlarında hiç Alex olmazlar.. Hepsi Yattaradır, Gökhandır Umuttur.. Burada kadınlar maç izlemekten sıkılmazlar, dizileri kaçıyor diye yakınmazlar.. Burada her kadın Trabzonspor’un ilk 11′ini sayacak, alternatif varyasyonlar sunacak bilgi birikimine sahiptir. Öyle bir yerdesin işte..
Her takım taraftarının vazgeçilmez sloganıdır; “senin için ölürüm” – “Die for You”.. . takımı için fanatizm kurbanı olup adam taşlayanlar, kavga dövüş edenler, bıçaklayanlar, öldürenler gördük İstanbul sokaklarında.. Ama hocam sen kaçan şampiyonluktaki ayak oyunlarına, yapılan haksızlığa tahammül edemeyip canına son veren Mehmet’in şehrindesin.. Şahitleri olan bir takımın şehrindesin..
Bu şehirde kimse Trabzonspor’u şampiyon olsun diye sevmiyor, yanılmayasın hocam. Biz Trabzonspor’u karakterimizi yansıttığı için seviyoruz. Biz bazen yeniliriz hocam, ama asla pes etmeyiz. Başladığımız işte başaracağımıza inancımız tamdır ve elimizden gelenin en iyisini yaparız. İmkanlarımız kısıtlı olsa da, ezdirmeyiz kendimizi, güçlüye boyun eğmeyiz. Biz haklıdan yanayızdır. Sıradan değiliz. Kolaya kaçmayız. Başkalarının izinden koyun gibi yürümeyiz. Biz kendi yolumuzu çizeriz. İsyan ederiz. Devrim yaparız, alışılmışlığa, güçlülerin hegemonya son veririz. Sebepsiz sevmeyiz. Bu yüzden Trabzonspor, sadece Trabzon’un takımı değil, bu karakteri yansıtan milyonlarca insanın takımıdır ve bu yüzden ki milyonlarca insan sebepsiz , körü körüne 3 büyüklere bağlanmamıştır.. Trabzonspor sevdası lokal bir olay değil, Kazım Koyuncu’nun da dediği gibi ayrıcalıklı ve elitist bir durumdur.
Sandığın gibi başarıya aç bir yerde değilsin.. Aksine “Başarı”nın doğduğu, tanımın yapıldığı yerdesin.. Bir devrin battığı yerdesin.. Bir devrimin başladığı, ateşin yakıldığı yerdesin. Bizim başarımız ne şampiyonluklarımızdır, ne kupalarımız ne Avrupa maceramız, ne de dünya devlerini mağlup edişimiz.. Bizim başarımız, dik duruşumuzdur. Trabzonspor, her zaman için sevenlerinin başını dik tutmuştur. Galip gelen takımın alkışlandığı yerdesin.
Başarı odaklı olmadı sevdamız hiçbir zaman, . 25 sene gelmeyen şampiyonluk 100 sene de gelmese de yine aynı heyecanla severiz biz hocam.. Ama sırtındaki formanın hakkını vermeyince kızar bu şehir, yağmur yağar hocam!
Karadeniz’in en hırçın dalgalarını sakladığı yerdesin. Yağmur bulutlarının ulaşmak için kilometrelerce yol aldığı yerdesin.. Milyonlarca kalbin aynı anda, aynı şey için attığı yerdesin.. 10 kişiden 10 unun Trabzonspor’u tuttuğu yerdesin.. Sokağa çıktığında, karşına çıkan herkesin gözü sende, herkesi ilgilendiriyorsun.. Gözümüzün bebeğindesin.. İstanbul Atatürk Havalimanında elini öpmeye çalışmama anlam veremedin, işte bu yüzden hocam. Seni çok konuşmamız bundan hocam.. Elde sensin, dilde sen; gönüldesin,baştasın..Bu yüzden hocam ; kızmayacaksın, darılmayacaksın, gücenmeyeceksin…!
Hocam kızmayacaksın, darılmayacaksın, gücenmeyeceksin..
Futbolun sadece futbol olmadığı yerdesin.. Burada insanlar, takımı başka tutarlar, öyle bir yerdesin. Fenerbahçe’yi tutmak gibi, Galatasaray’ı tutmak gibi ya da ne bileyim kaşığın sapını tutmak gibi değil işte burada takım tutmak. Güneşin İstanbul’dan önce doğduğu yerdesin
Suların bordo mavi aktığı yerdesin.. Burada herkes aynı sevgilinin peşinden koşuyor hocam. O sevgili ki paylaşılamıyor.. O sevgiliyi herkes en çok seviyor. Kimse kimseden eksik kalmıyor. Şiirler ona, şarkılar ona, alıp verilen nefes ona.. Cebindeki son kuruş ona.. Zafer şarkıları ona, ağıtlar ona, övgüler ona, sitemler yakınmalar ona..
Burada herkes Trabzonspor’u günde bir defa düşünür hocam.. O da 24 saatini alır insanların.. Bu şehirde Alaaddin’in sihirli lambasını kim bulursa bulsun 3 dileğinden biri Trabzonspor’un şampiyon olmasıdır. Bu şehirde geçim sıkıntısı yok.. Bu şehirde işsizlik yok.. Bu şehirde ekonomik kriz yok.. Bu şehirde global ısınma yok.. Bu şehirde kimsenin derdi yok.. Bu şehirde herkesin derdi Trabzonspor.. İşte öyle bir yerdesin..
Bu şehirde kepenkler açılmadan gazetelerin son sayfaları okunur.. Bu şehirde doların avronun durumundan önce puan durumuna göz atılır.. Seçimler bizi bağlamaz işte ,biz Trabzonspor kongresini can kulağıyla izleriz. Trabzonspor Başkanı konuşursa ulusa sesleniş odur. Yakamızda rozet olacaksa Trabzonspor rozetidir.
Ekmek parasından önce bilet parasını denkleştiririz.. Tek pantolonla bir seneyi çıkarırız belki ama çeşit çeşit formamız olmadan olmaz.. Sakin insanlarızdır özünde ama her maçtan sonra sesimiz kısılır.. Her şeye tahammül ederiz de bir Trabzonspor’a laf diyenlere ağzının payını vermeden edemeyiz. Namusumuzdur özünde laf ettirmeyiz.. Severken hırpalarız belki, ama sevmeye doyamayız.. Sakınan göze çöp batar gerçi ya , inan gözbebeğimizdir esasında..
Burada babalar evlatlarının başını okşamaz.. Döver de söver de bağırır çağırır da bilirsin ki bu adam canını verir evladına.. Tırnağına zeval gelse içine dert olur. Öyle bir yerdir burası. Burada çocuklar mahalle maçlarında hiç Alex olmazlar.. Hepsi Yattaradır, Gökhandır Umuttur.. Burada kadınlar maç izlemekten sıkılmazlar, dizileri kaçıyor diye yakınmazlar.. Burada her kadın Trabzonspor’un ilk 11′ini sayacak, alternatif varyasyonlar sunacak bilgi birikimine sahiptir. Öyle bir yerdesin işte..
Her takım taraftarının vazgeçilmez sloganıdır; “senin için ölürüm” – “Die for You”.. . takımı için fanatizm kurbanı olup adam taşlayanlar, kavga dövüş edenler, bıçaklayanlar, öldürenler gördük İstanbul sokaklarında.. Ama hocam sen kaçan şampiyonluktaki ayak oyunlarına, yapılan haksızlığa tahammül edemeyip canına son veren Mehmet’in şehrindesin.. Şahitleri olan bir takımın şehrindesin..
Bu şehirde kimse Trabzonspor’u şampiyon olsun diye sevmiyor, yanılmayasın hocam. Biz Trabzonspor’u karakterimizi yansıttığı için seviyoruz. Biz bazen yeniliriz hocam, ama asla pes etmeyiz. Başladığımız işte başaracağımıza inancımız tamdır ve elimizden gelenin en iyisini yaparız. İmkanlarımız kısıtlı olsa da, ezdirmeyiz kendimizi, güçlüye boyun eğmeyiz. Biz haklıdan yanayızdır. Sıradan değiliz. Kolaya kaçmayız. Başkalarının izinden koyun gibi yürümeyiz. Biz kendi yolumuzu çizeriz. İsyan ederiz. Devrim yaparız, alışılmışlığa, güçlülerin hegemonya son veririz. Sebepsiz sevmeyiz. Bu yüzden Trabzonspor, sadece Trabzon’un takımı değil, bu karakteri yansıtan milyonlarca insanın takımıdır ve bu yüzden ki milyonlarca insan sebepsiz , körü körüne 3 büyüklere bağlanmamıştır.. Trabzonspor sevdası lokal bir olay değil, Kazım Koyuncu’nun da dediği gibi ayrıcalıklı ve elitist bir durumdur.
Sandığın gibi başarıya aç bir yerde değilsin.. Aksine “Başarı”nın doğduğu, tanımın yapıldığı yerdesin.. Bir devrin battığı yerdesin.. Bir devrimin başladığı, ateşin yakıldığı yerdesin. Bizim başarımız ne şampiyonluklarımızdır, ne kupalarımız ne Avrupa maceramız, ne de dünya devlerini mağlup edişimiz.. Bizim başarımız, dik duruşumuzdur. Trabzonspor, her zaman için sevenlerinin başını dik tutmuştur. Galip gelen takımın alkışlandığı yerdesin.
Başarı odaklı olmadı sevdamız hiçbir zaman, . 25 sene gelmeyen şampiyonluk 100 sene de gelmese de yine aynı heyecanla severiz biz hocam.. Ama sırtındaki formanın hakkını vermeyince kızar bu şehir, yağmur yağar hocam!
Karadeniz’in en hırçın dalgalarını sakladığı yerdesin. Yağmur bulutlarının ulaşmak için kilometrelerce yol aldığı yerdesin.. Milyonlarca kalbin aynı anda, aynı şey için attığı yerdesin.. 10 kişiden 10 unun Trabzonspor’u tuttuğu yerdesin.. Sokağa çıktığında, karşına çıkan herkesin gözü sende, herkesi ilgilendiriyorsun.. Gözümüzün bebeğindesin.. İstanbul Atatürk Havalimanında elini öpmeye çalışmama anlam veremedin, işte bu yüzden hocam. Seni çok konuşmamız bundan hocam.. Elde sensin, dilde sen; gönüldesin,baştasın..Bu yüzden hocam ; kızmayacaksın, darılmayacaksın, gücenmeyeceksin…!
